เขตชายฝั่งทะเลตะวันออกประกอบไปด้วย รัฐกลันตัน, รัฐปาหัง และ
รัฐตรังกานู ถึงแม้ว่าจะอยู่ในภูมิภาคเดียวกันแต่ กลันตัน และตรังกานูกลับมีลักษณะแตกต่าง จากรัฐอื่น ของประเทศอย่างมากเนื่องจากทั้งสองรัฐยังคงมีกลิ่นอายแห่งความเป็นอดีตอยู่เต็มเปี่ยม

โดยรัฐกลันตันขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งกำเนิดวัฒนธรรมมาเลย์ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นรัฐที่มีองค์ประกอบของวัฒนธรรมไทยปะปนอยู่ไม่น้อยเช่นกัน เศรษฐกิจหลักของพื้นที่แถบนี้มาจากการทำประมง เกษตรกรรม และอุตสาหกรรมครัวเรือนโดยรัฐกลันตันมีชื่อเสียงในเรื่องของงานฝีมือ การทอผ้า และเครื่องเงิน

ส่วนรัฐตรังกานู จะโดดเด่นในเรื่องของหมู่บ้านชาวประมง และหาดทรายที่ทอดตัวยาวไปตามชายฝั่งรวมทั้งหมู่เกาะปะการังที่ยังสวยสดงดงาม ทั้งนี้การละเล่นพื้นเมืองเช่น การเล่นว่าว และลูกข่าง ยังเป็นที่นิยมอย่างมากในทั้งกลันตันและตรังกานู

สำหรับรัฐปาหัง นั้นยังมีพื้นที่ของป่าฝนเขตร้อนกระจายอยู่เป็นบริเวณกว้าง รวมทั้งมีหมู่เกาะที่งดงามและยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศ นอกจากนี้ในพื้นที่ป่าเขาของรัฐก็ยังมีพืชพันธุ์ไม้และสัตว์สวยงามนานาชนิด